"Ποτέ δεν κολυμπάς δύο φορές στο ίδιο ποτάμι" (Ηράκλειτος)
Για την ομάδα συντονισμού του έργου, το να λάβουμε υπόψη μας και να διερευνήσουμε την έννοια του χρόνου και τη διαδικασία της διαρκούς αλλαγής γύρω μας, είναι ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία που επιτρέπουν στους/τις επιμορφούμενους/ες να κατανοήσουν την έννοια της πολυπλοκότητας στηνΕκπαίδευση στη Φύση και την πολιτειότητα. Με τον όρο δραστηριότητα που λαμβάνει υπόψη το χρόνο και την αλλαγή, εννοούμε μια δραστηριότητα που μας επιτρέπει να δούμε, τόσο τη μοναδικότητα της παρούσας στιγμής, όσο και το συνεχή μετασχηματισμό των έμβιων όντων. Από αυτή την άποψη, η αλλαγή είναι αυτό που συνδέει τα ζωντανά όντα μεταξύ τους. Ο στόχος εδώ είναι να οδηγήσουμε τον/την επιμορφούμενο/η στο να κατανοήσει τη μη αναστρέψιμη φύση των φαινομένων περιβάλλοντος. Να υιοθετήσουμε, όλοι μας, μια οπτική αποδοχής, να αποδεχτούμε την υποταγή στον κύκλο ζωή/θάνατος, ενώ συγχρόνως να αποστασιοποιηθούμε και να αντισταθούμε στην κοινωνική επιταγή που θέτει την πρόοδο και την επιτάχυνση του τρόπου ζωής μας ως κεντρική αξία. Να αποδεχτούμε ότι ο χρόνος περνάει, έχοντας επίγνωση της προσωρινότητας της συγκεκριμένης στιγμής, ενώ συγχρόνως θα αντιστεκόμαστε στην επιθυμία για «ακόμη περισσότερο».
Για την ομάδα συντονισμού του έργου, το να λάβουμε υπόψη μας και να διερευνήσουμε την έννοια του χρόνου και τη διαδικασία της διαρκούς αλλαγής γύρω μας, είναι ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία που επιτρέπουν στους/τις επιμορφούμενους/ες να κατανοήσουν την έννοια της πολυπλοκότητας στηνΕκπαίδευση στη Φύση και την πολιτειότητα. Με τον όρο δραστηριότητα που λαμβάνει υπόψη το χρόνο και την αλλαγή, εννοούμε μια δραστηριότητα που μας επιτρέπει να δούμε, τόσο τη μοναδικότητα της παρούσας στιγμής, όσο και το συνεχή μετασχηματισμό των έμβιων όντων. Από αυτή την άποψη, η αλλαγή είναι αυτό που συνδέει τα ζωντανά όντα μεταξύ τους. Ο στόχος εδώ είναι να οδηγήσουμε τον/την επιμορφούμενο/η στο να κατανοήσει τη μη αναστρέψιμη φύση των φαινομένων περιβάλλοντος. Να υιοθετήσουμε, όλοι μας, μια οπτική αποδοχής, να αποδεχτούμε την υποταγή στον κύκλο ζωή/θάνατος, ενώ συγχρόνως να αποστασιοποιηθούμε και να αντισταθούμε στην κοινωνική επιταγή που θέτει την πρόοδο και την επιτάχυνση του τρόπου ζωής μας ως κεντρική αξία. Να αποδεχτούμε ότι ο χρόνος περνάει, έχοντας επίγνωση της προσωρινότητας της συγκεκριμένης στιγμής, ενώ συγχρόνως θα αντιστεκόμαστε στην επιθυμία για «ακόμη περισσότερο».